ERTELENMİŞ HATIRALAR

Ertelenmis Hatiralar kitabi -1- Hasan Tekin

Kitap’i PDF olarak indirmek icin resmin üzerine tiklayiniz.

 Yaşadıklarım: (Hatıralarım)

Sivas`ın İmranlı kazası`nın Alanyurt köyünde, Alirıza ve Fatma Tekin çiftinin 12.03.1951 tarihinde ailenin 6.çocuğu olarak dünyaya geldim.Bizim yöremizde bizi molla Hasan`ın torunları olarak tanır ve bilirlerdi.Rahmetli dedem olan molla Hasan`ın ismini bana vermişler. Dolaysiyle ismim de buradan gelir.8 kardeşten oluşuyoruz. 2 si kız 6 sı erkek. Biz şuandaki ismiyle Alanyurt köyü daha önceki tarihi ismiyle de Haceloğlulları köyünde, önde gelen bir aileyiz.Tahsilime ilk kez İmranlı kazası ilkokulun da başlamıştım. Henüz bir kaç ay okula gitmiştim ki, aniden rahatsızlandığımdan Sivas Numune Hastahanesine götürüldüm. Numune Hastahanesin de bir hafta yattım. Ancak, herhangi bir teşhis konulamadığı için rahmetli babam beni alıp, o tarihlerde 1957 senesinde İstanbul`a götürdü. Vakit geçirmeden Haydar-paşa Numune Hastahanesine yatırdılar.

İstanbul`a ilk Gelişim:

İstanbul`da Haydarpaşa Numune Hastahanesine gelişimin 3.gününde benim rahatsızlığımın apandisit’ten kaynaklanan sancılar olduğu tesbiti yapıldı. Dolaysiyle, Haydarpaşa Numune Hastahanesinde ameliyat oldum.Ameliyatı mütaakip bir süre sonra da taburcu oldum.Daha sonra, ilk işim benim rahatsızlığımı tesbit eden Dr. Sadri Tonguç`u ziyaret ederek tanışmak oldu.Rahmetli babamla birlikte onun muayenehanesine gittik. Kendisine bana yapmış olduğu bu iyilikten dolayı teşekkür edip, götürdüğümüz bir küçük hediyeyi taktim ettik. Oda hiç beklemediği bu ziyaretten ötürü memnuniyetini belirtip, bana hemen orada bir de teklifte bulunmuştu. Bu teklif benim için çok tarihi ve önemli bir teklifti.

Bana şevkat ve sevgiyle yaklaşan Dr. Sadri Tonguç, dedi ki, Hasan`cığım sen gel bizde kal. Senin yaşlarında benim Ali isminde bir oğlum var. O da çok yalnız birlikte okula gidersiniz tatilde de sen benim muayenehanemde bana yardım edersin dedi. Nasıl yardım dedim muaye-nehaneyi açıp gelen hastaları içeri alırsın. Arada birde çay yaparsan birlikte çay içeriz dedi. Ben babamla bir kaç gün düşündükten sonra, kendisine peki dedik. Babamla da uzun, uzun konuşan Dr. Sadri Bey, bu konuda babamı da benide ikna etmişti. Dr. Sadri Beyin muaye-nehanesi Bahariye cad. üzerinde Kadıköy – Moda`da bulunuyordu.

Resim.: Dr. Sadri Ethem Tonguç o tarihlerde Deniz Hastahanesi Başhekimi iken görülüyor. 

Ben  Dr. Sadri Beylerde kalmıya başladım ve oğlu Ali ile de okula gitme hazırlığı yapıyor-duk. Bize en yakın Fenerbahçe`de bulunan Nurettin Teksan ilkokuluna gidecektik.Tabii öylede oldu, ve ben Ali ile Nurettin Teksan ilkokulu’na başlamıştım. Tabi bu okulda bir hayli de arkadaşımız oldu. Zaman, zaman da hafta sonları kalkıp bizimkilerin oturdukları Fikirtepe ’ye gidiyordum.

Resim.: ilkokul zamaındaki bir potrem.   

Artık devamlı ikamt ettiğim semt ise, Dalyan`dı. Dalyan sahasının altında tek katlı koyu kahverengi renkte ve bahçe içinde bir evdi. Kısa sürede burada tanıdığım arkadaşlar içerisnde başta Ferda Dilege olmak üzere, Aziz Yılmazer,  Murat, Bıdık Ali, ve Gökhan`dı. O tarihler-de dalyan sahası koskoca bir cayır ve tarladan oluşuyordu. Bir kısmı futbol sahası olarak kul-lanılırken, diğer büyük bir kısmı ise, hemen her tarafı otlardan oluşan koskoca bir tarladan meydana geliyordu.

Resim.: Ortaokula gittiğim tarihlerde ceklimiş bir Fotoğrafım

Dalyan sahasının Kuzey batısında yani bugünkü İşbankası`nın bulunduğu yerde ise, bizim Aziz` lerin evleri ve mandıraları vardı. İşte, bizler o tarlalarda oynarken, Aziz`lerin hayvanları da  o tarlalarda otluyordu.Ve bizim çocukluğumuz işte bu tabi yerlerde geçti. O tarihlerde Kadıköy de bir hayli küçüktü. Adeta kasaba hayatı yaşıyorduk. Düşününüz ki, bugünkü Tuzla ve civarında kuş tutmaya gider oralarda avlanırdık. Tabii zaman, zaman da hafta sonları anne ve babama gider, onlarla hasret gideriridik.Onlar ise, bugünkü Fikirtepe`de oturuyorlardı. Babam rahmetli çok adil, mert ve dürüst bir insandı.Bize devamlı nasihatında bulunarak, kimseye haksılık yapmamamızı ve kimseyle kavga etmememizi söylerdi. Kendisi molla Hasan`ın oğlu olması sebebiyle dini bilgileri de çok engindi.

Resim.: Rahmetli Babam ve Annem ile birlikteyiz sene-1970 Resim.: Gemide Marmara adasına giderken arkadaşım Ferda ile birlikteyiz.

Yine Nurettin Teksan ilkokulunda beraber okuduğumuz Can ve Hakan Yolaçlar`la da arkadaş olmuştuk. Tabi başta Ferda ve Aziz olmak üzere, toplam 6, 7 arkaşımız vardı. O tarihlerde Fenerbahçede de herkes birbirini tanırdı.Hafta sonları bizim Ali Tonguç`un organi-zesinde bütün arkadaşlarla birlikte Tuzla`ya kuş tutmaya giderdik. Hatta bir kısmımız kuş tutarken, diğer bir kısmımız ise, aynı yerlerde avlanırdık.Bu durum bizim çocukluğumuzun bittiği zaman kadar devam edip gitti. Ben daha sonraki boş zamanlarımda ve hafta sonlarında  ekseriyetle bizim dalyan sahasında futbol oynardım. Yukarıda da bahs ettiğim gibi, oturduğumuz ev o meşhur Dalyan sahasının tam alt tarafında sahaya 50, yada 60 metrelik bir mesafedeydi.

Eski Fenerbahçe, GS, ve Bjk lıların her Pazar günleri saat 10:00 dan itibaren futbol oynadıkları bir sahaydı burası.Bende futbola burada başlamıştım. Küçük kısa pantolunla top oynardık burada.Bu sahada, rahmetli Basri Dirimli ve Melih Ilgaz abilerde top oynuyorlardı. Bir gün bana seni FB`nin küçükler takımına yazdıralım orada top oyna demişlerdi, bende kabul etmiştim. Ve FB. küçükler takımında top oynamaya başlamıştım. Pazar günleri Basri ve Melih abiler top oynayacakları zaman ben kale aglarını evden getirirdim sonra onu takar oynarlardı.Zira, kale ağlarını maçtan sonra bana teslim ederlerdi. Ben o tarihlerde N. Teksan ilkokulunu okul birincisi olarak bitirdim. Giderek, artık hem Dalyanspor`da hemde FB genç takımında futbol oynamaya başladım.Tabii bu sırada gittiğim Kadıköy ortaokulundan da bir çok arkadaş edinmiştim. Zaman, zamanda arkadaşlarla seyahat ederdik. İşte bunlardan birisinde Marmara adasına gidiyoruz.

Resim.:.Arkadaşlarımdan Ferda, Savaş ve Aziz ile birlikte Marmara adasına gidişimiz.

Bunların arasında, Abdullah Çift, Ersoy Sandalcı, İzzet Şahin, gibi arkadaşlarım vardı.

Ben hem Dr. Sadri Beyin evinde, kalıyor, ve Bahariye caddesindeki muayenehanesinde de çalışıyordum. Günlerim gerek böyle çalışarak, ve gerekse mahalledeki, arkadaşlarla sık, sık futbol oynayarak geçiyordu. Dr. Sadri Bey, ve Hanımı Neriman Hanım beni seviyor ve bana çok iyi davranıyorlardı. Kısacası beni kendi oğulları Ali`den farklı görmüyorlardı.Bugünkü Şükrü Saraçoğlu stadıdnın hemen yanında bulunan Kadıköy Ortaokulu`da çok iyi derce ile bitirdim. Burdan sonra da Haydar-Paşa Meslek Lisesine Başladım.

Resim.: FB Genç takımında Rasih isimli arkadaşla beraberiz.
Resim.: O tarihlerde Dolmabahçe stadında koşulara katıldığımız arkadaşlarımla birlikteyiz sene 1964

Kitabi PDF olarak indir